Pyszne gazpacho z mango. O wyprawie 'Podaruj kilometr’ i wspomnieniach gruzińskich.

Spotkania i jedzenie.

Ludzie nadający znaczenia konkretnym potrawom, tworzący wspomnienia rozmów, miejsc, zapachów i smaków.

Siedzimy radośni i jednocześnie zadumani myśląc już o naszym ostatnim dniu w Gruzji. Kraju, w którym zakochałam się w marcu i do którego przyjechaliśmy znów korzystając z urlopu i tanich linii lotniczych. Reżyser z teatru i jego pozytywna żona wołają na kolację. "Mamy  świeże rybki, zrobiliśmy gazpacho i przepiórki z ziołami. Chłopacy już ustawiają stoły na tarasie, także zapraszamy wszystkich chętnych". I tak oto, jak to zwykle bywa w Gruzji - niespodziewanie - za chwilę siedzimy wszyscy razem, a z kolacji dla czterech osób powstała uczta dla dwunastu. Znani sobie nawzajem mniej lub bardziej, w naszym ulubionym hostelu 'Kutaisi' wraz z Kote, który opowiada, co chwila ciekawsze historie. Rozmawiamy o wszystkim ze wszystkimi.

W pewnym momencie nie wiem już kogo słuchać, bo zewsząd słyszę niesamowite opowieści, warte największego skupienia i uwagi. Pan na motorze - Marcin P. okazuje się realizować piękną misję - jest uczestnikiem charytatywnej wyprawy motocyklowej Podaruj kilometr. Opowiada nam o trudnościach tej wyprawy, o wytrwałości w dążeniu do celu - bo przecież robi to dla dzieci, o spotkaniach z ludźmi i o tym wszystkim, co w podróżach ważne i piękne. Uświadamiam sobie kolejny raz, że wielcy ludzie są wokół nas, robią niesamowite rzeczy zupełnie naturalnie i z wielką skromnością i pokorą. Marcin nie jest showmanem, nie robi niczego na pokaz. Imponuje nam wszystkim ogromnym sercem. Sens podróży to nie hotele i biura turystyczne. To człowiek, ten który podejdzie do Ciebie, gdy już opadasz z sił i myślisz, że nie podołasz. Ten, który zaprosi Cię na obiad, pozwoli Ci przenocować w swoim bardzo prostym domu i opowie o problemach codzienności. Wysłucha i poda kubek herbaty. Czasem tak niewiele trzeba, by znów uwierzyć w słowo "człowiek".

Marcin - dziękuję za to, że podzieliłeś się z nami Twoim doświadczeniem. Bardzo się cieszę, że miałam możliwość to wszystko usłyszeć właśnie podczas Twojej misji dla dzieci:)

Podróże kształcą. A ja coraz więcej słucham i uczę się od tych, którzy mówią, że jeszcze wiedzą niewiele, że jeszcze niewiele widzieli. I dzięki nim widzę  s z e r z e j.  Po wspomnieniach czas na przepis na gazpacho po mojemu - z niesamowitym mango:)

I jeszcze trochę gruzińskich wspomnień... :)

Dawid Garedża:)

Alaverdi.

Jaskinia Prometeusza:)