Śniadaniowa pasta słonecznikowa

Ostatnio znów wróciłam do pieczenia chlebów, odświeżyłam zakwas i działam. Miałam chwilę przestoju i sporadycznie piekłam po prostu drożdżowe bułki lub chleby, ale to nie to samo i tęskniłam do tego, co dobre, nie mogąc absolutnie patrzeć na gumowate pieczywo ze sklepu, które nawet zapach miało jakiś taki sztuczny. A jak już jest domowy chleb, to potrzeba do niego odpowiedniej oprawy. Jako wielbiciele chlebowych past wszelakich często próbujemy czegoś nowego. Tym razem padło na pastę słonecznikową, która rzucała mi się w oczy już od jakiegoś czasu zarówno w książce Marty Dymek "Jadłonomia", jak i Sarah Britton "My new roots". Wieczorem zamoczyłam słonecznik, a dziś razem z Anielką spałaszowałyśmy prawie wszystko (no dobra, głównie ja...) zostawiając jakąkolwiek przyzwoitą część dla męża na kolację;)

Taka pasta smakuje bardzo dobrze solo na kanapce, ale możecie ją także urozmaicić dodając na wierzch, np: ogórka kiszonego, posypkę dukkah (pyszna! ale o tym innym razem), cebulę, oliwki, kapary, anchois, świeży szczypiorek - co tylko lubicie! Byle nie wszystko na raz ;)

Przepis na podstawie M. Dymek "Jadłonomia" - w oryginale była szklanka słonecznika, ja dałam mniej, a inne składniki dopasowałam do swoich upodobań.